Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2012

Every moment is a chance to turn MY life around

Ο κύβος ερρίφθει...έτσι δεν λένε;
Ίσως να είναι αργά, ίσως τώρα να έπρεπε να βρισκόμουν στο κρεβάτι μου...όμως δεν είμαι, κάθομαι εδώ, με την τελική μου απόφαση...νιώθω μια αναζωπύρωση, εκεί που έλεγα πως η φλόγα μου έσβησε, την ένιωσα να αναζωπυρώνεται...και τώρα? Τώρα ΚΑΙΕΙ, όπως παλιά, ίσως και πιο δυνατά.

Είμαι αποφασισμένη να δώσω τα πάντα, να προσπαθήσω με ότι έχω...και ότι δεν έχω...όμως θα τα καταφέρω...i'm so fucking sure about me!

Ίσως να άργησα μερικούς μήνες, όμως τώρα βρίσκομαι στην τελική ευθεία...όλα ή τίποτα! Και το τίποτα το αποκλείω από τις επιλογές μου.
Θα τα καταφέρω...ή μάλλον τα έχω ήδη καταφέρει...!

Δεν έχω πολλά να πω, στην απόφασή μου αυτή με ώθησαν πολλά...από μικρή ήξερα πως αυτό ήθελα, πως αυτό είναι για εμένα...μαζί με πολλά άλλα που συνέβησαν, τώρα το επιβεβαιώνω, τώρα είμαι αποφασισμένη!

Όλα καλά θα πάνε, όλα θα πάνε όπως θέλω να πάνε.
Καληνύχτα
(και καλημέρα στα νεα κεφάλαια της ζωής μου).

 

Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2012

Άτιτλο


  Δεν ξέρω πως να αρχίσω, δεν ξέρω τι να πω! Όλο αυτόν τον καιρό έχω δημιουργήσει ένα σωρό αναρτήσεις και στο τέλος τις σβήνω. Ελπίζω να μην το κάνω και τώρα!
Πολλά άλλαξαν στην ζωή μου τον τελευταίο καιρό...
Έχασα ανθρώπους που άλλοτε θεωρούσα σημαντικούς και κέρδισα άλλους που θεωρούσα ασήμαντους,
ξεκαθάρισα το τι θέλω την συγκεκριμένη στιγμή, οι στόχοι, τα όνειρα...όλα αναθεωρήθηκαν! 
Προς το καλύτερο; Θα δείξει η νεκροψία!
 Προς το παρόν, θέλω απλά όλα να κυλίσουν ήρεμα και γαλήνια. Οπότε, αποφάσισα να υποσχεθώ κάποια πράγματα πολύ σημαντικα για εμένα, που θα με βοηθήσουν στην προκειμένη περίπτωση!
Όχι εδώ όμως, προσωπικές υποθέσεις είναι αυτά!
Επειδή δεν έχω κάτι να πω, λέω να δημοσιεύσω το κείμενο.

Καληνύχτα!

Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2012

Rainy Mood







Η πρώτη βροχή του φθινοπώρου, σήμερα! Κάθομαι ακριβώς απέναντι από το μισάνοιχτο βρεγμένο τζάμι του παραθύρου, μπαίνουν μέσα τσαγόνες βροχής, δροσερός αέρας και η μυρωδιά της βροχής.
Μου αρέσει πολύ η βροχή, η μυρωδιά της, η αίσθηση των σταγόνων στο πρόσωπο και στα ρούχα μου, ο κρύος άνεμος! Λατρεύω την μπόρα, ο ήχος των κεραυνών με την βροχή να πέφτει ορμητικά και να την ακούς στην στέγη...ο καιρός πριν και μετά, μουντός, σκοτεινός, κρύος, χειμερινός.
Στον δρόμο, ο ήχος του βρεγμένου δρόμου, του νερού που έχει απομείνει στην άσφαλτο καθώς περνάνε τα αυτοκίνητα με μεγάλη ταχύτητα, ο κόσμος που τρέχει με ομπρέλες ή και χωρίς...
Όμως, η βροχή είναι υπέροχη στη φύση! Το νερό που πέφτει πάνω στα φύλλα των δέντρων και τα κάνει να χορεύουν, τα λουλούδια που παρασύρονται από τον άνεμο, η μυρωδιά του βρεγμένου χώματος...!
Και η βροχή μόλις τέλειωσε, δεν ήταν η μεγάλη καταιγίδα που περίμενα, όμως ήταν μια αρχή, που προηδεάζει τον καθένα για το τι θα ακολουθήσει...για την μεγάλη καταιγίδα!
Άλλωστε, χωρίς την μεγάλη καταιγίδα, δεν θα υπήρχε και το ουράνιο τόξο!

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2012

Look at you!


Ποιός σου είπε πως δεν θα τα καταφέρεις; Ποιός σου είπε πως δεν θα πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου; Ποιός δεν σε άφησε να αγγίξεις το όνειρο την στιγμή που ήσουν τόσο κοντά;
Ένας φίλος; Ένας γνωστός; Ο εαυτός σου;
Ποιος;

Το να αφήνεις τους άλλους να καθορίζουν την ζωή σου είναι σαν να κοιμάσαι και να βλέπεις όνειρο...
περιμένεις να ξυπνήσεις για να πάρεις τον έλεγχο αλλά ωστόσο ζεις ένα ψέμα...
Και ποιός έχει το δικαίωμα να καθορίζει τις δικές μας ζωές; Ποιός είναι αυτός τέλος πάντων;

Κάθε φορά που πρόκειται να τα παρατήσεις, που κάποιος προσπαθεί να σε "ρίξει", που νιώθεις πως δεν αντέχεις άλλο...την στιγμή εκείνη ρώτα τον εαυτό σου..."Αξίζει; Αξίζει να τα παρατήσω; Και αν τα παρατήσω...μετά τι θα γίνει;".
Συνήθως, την στιγμή που σταματάμε την προσπάθεια, ο εαυτός μας αρχίζει να μας εκδικείται γιατί του στερήσαμε μια ευκαιρία, του στερήσαμε την ευκαιρία από το όνειρο, ένα όνειρο που ποτέ πια δεν θα καταφέρουμε να πιάσουμε. Και αν όχι ο εαυτός μας, τότε μας εκδικείται το όνειρο...

Το να είσαι δυνατός, την στιγμή που όλα καταρέουν γύρω σου...
την στιγμή που όλοι περιμένουν να πέσεις, να καταρεύσεις
την στιγμή που περιμένουν να πέσουν σαν τα όρνεα πάνω σου και να σε κατασπαράξουν
την στιγμή που τίποτα δεν απέμεινε...
αν μείνεις εκείνη την στιγμή δυνατός, δεν σημαίνει απλώς κάτι...
σημαίνει τα πάντα...!

Μην αφήνεις κάνενα να έχει την εντύπωση πως μπορεί να σε ελέγξει, 
Μην αφήνεις κανένα να σε ρίχνει
Μην αφήνεις κανένα να σε κρατάει μακριά από ότι αγαπάς.

 

Rest In Peace


I decided long ago, never to walk in anyone's shadows
If I fail, if I succeed
At least I'll live as I believe
No matter what they take from me
They can't take away my dignity
Because the greatest love of all
Is happening to me
I found the greatest love of all
Inside of me
Είναι κρίμα, να φεύγουν από τη ζωή τόσο σημαντικά άτομα! Η Whitney είχε να προσφέρει ακόμα πολλά. Με τραγούδια που άφησε πίσω της, ο καθένας μπορεί να αντιμετωπίσει την απόρριψη, την απογοήτευση, την χαρά αλλά και την λύπη, τον έρωτα, την αγάπη, τον ενθουσιασμό...
Και ποιος δεν θα ήθελε το I have nothing ως background για πολλές καταστάσεις της ζωής του;

Rest In Peace Whitney Houston!