Σάββατο, 25 Δεκεμβρίου 2010

Santa Claus is coming to town!


Ήρθαν και τα Χριστούγεννα!
Πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός...πριν λίγο καιρό είχαμε καλοκαίρι!
Ο χρόνος...ο χρόνος τρέχει και μαζί του τρέχουμε και εμείς!
Όμως το θέμα μας είναι τα Χριστούγεννα! Λένε πως τα Χριστούγεννα έχουν μαγεία και αγάπη.
Βλέπουμε στις ταινίες τον Άγιο-Βασίλη να πετάει με το έλκηθρο του πάνω από τα σπίτια
και να αφήνει τα δώρα από την καμινάδα! Υπάρχει όμως αυτός ο στρουμπουλός, ηλικιωμένος,
χαριτωμένος Άγιος-Βασίλης? Αυτός που μοιράζει δώρα στα παιδιά μέσα σε μια νύχτα?
Και αν ναι πως τα καταφέρνει?
  Λοιπόν, ο Άγιος Βασίλης θα μπορούσε να υπάρχει! Εάν έτρεχε με μεγαλύτερη ταχύτητα και από
αυτήν του φωτός και αν μπορούσε να πάει κόντρα στο νόμο της βαρύτητας!
Σύμφωνα με την Φυσική, αυτό θα μπορούσε να γίνει! Όμως δεν γίνετε γιατί δεν ήρθε ποτέ
να αφήσει το δώρο μου κάτω από το δέντρο...αυτή ήταν η δουλειά των γονιών μου!
Βέβαια ποτέ δεν ξέρει κανείς...
 Τα Χριστούγεννα έχουν μαγεία...!Έτσι τουλάχιστον λένε όλοι! Ίσως να ενισχύετε η αγάπη και η
φιλανθρωπία του ανθρώπου...αν και δεν είδα κανένα να δίνει τον μισό του μισθό σε
ανθρώπους που το έχουν ανάγκη ή τέλος πάντων κάτι σχετικό!
Θα έπρεπε, κατά την γνώμη μου, να διοργανώνονται μεγάλες φιλανθρωπικές εκδηλώσεις αυτές τις
μέρες και ο καθένας να δίνει ότι μπορεί...
  Τα Χριστούγεννα, γεννήθηκε ο Χριστός! Έτσι λένε οι Χριστιανοί και οι παπάδες γιατί
κανένας δεν ξέρει πότε ακριβώς γεννήθηκε ο Χριστός. Βέβαια, όλοι αυτοί που "κάνουν" πως
πιστεύουν, πάνε στις εκκλησίες και προσπαθούν να προσηλυτίσουν τους άλλους, το έχουν ξεχάσει
αυτό! Σκέφτονται μόνο τι θα φάνε, πόσα κιλά θα πάρουν, που θα πάνε για καφέ κτλ.
  Με ρώτησε μια φίλη μου πως θα περάσω τα Χριστούγεννα φέτος! Όπως κάθε χρόνο...θα πάω σε
οικογενειακό τραπέζι με πολλές γιαγιάδες και πολλούς συγγενείς! Χωρίς να θέλω να φανώ
κακιά...θα βαρεθώ την ζωή μου! Οι γιαγιάδες θα μιλάνε για πίεση, ζάχαρο και γιατρούς και οι
συγγενείς θα με ρωτάνε πως τα πάω στο σχολείο! Το μόνο καλό είναι πως μετά θα πάω με τις
φίλες μου σε κινέζικο!
  Αν και δεν θα έπρεπε να παραπονιέμαι...σε δύο και κάτι χρόνια φεύγω και δεν θα το ξαναζήσω!
Δηλαδή την συγκεκριμένη οικογενειακή συγκέντρωση οπότε υπομονή!
  Σε πολλούς αρέσουν τα Χριστούγεννα, γιατί είναι μια πολύ ξεχωριστή γιορτή, φωτεινή,
όμορφη, ζεστή! Άλλοι μισούν τα Χριστούγεννα...Δεν τους αδικώ, ίσως να ακούνε και αυτοί
για τα ούρα των γιαγιάδων τους καθώς τρώνε στο γιορτινό τραπέζι! Αυτό όμως είναι στο χέρι
του καθενός να το αλλάξει!
  Τέλος, ας περάσουμε όλοι τα καλύτερα Χριστούγεννα φέτος και ας ελπίσουμε ότι το 2011
θα μας φέρει υγεία, ευτυχία, επιτυχίες και όμορφα αγόρια! Χαχαχαχαχα!
Καλά Χριστούγεννα!
Καλές Γιορτές!
http://www.youtube.com/watch?v=XaVtSHrP888

Παρασκευή, 17 Δεκεμβρίου 2010

Μια γρήγορη ματιά!

 

Αυτή την στιγμή, δεν έχω ιδέα γιατί κάνω ανάρτηση! Είχα την ανάγκη να γράψω...το γράψιμο ίσως και να με χαλαρώνει. Είναι πράγματα που δεν θέλω να τα πω σε κανένα, απλά τα κρατάω μέσα μου και τα θάβω καλά καλά για να μην τα βρει ποτέ κανείς. Δεν τα ξεχνάω...ούτε τα θυμάμαι!
Τα βρέχω με δάκρυα και τα κρύβω...στο πιο βαθύ και απομακρυσμένο σημείο του μυαλού μου...!
  Τώρα θέλω να κλείσω τα μάτια μου, μόνο για ένα λεπτό και να βρεθώ στην ζωή που θέλω να είμαι, που πρέπει να είμαι, που αξίζω να είμαι...! Σε μια ζωή εντελώς διαφορετική από αυτήν...πολυάσχολη, ενδιαφέρουσα, σημαντική...Όχι καταθλιπτική, μονότονη, νερόβραστη!
  Κρίμα είναι όμως, γιατί όταν τα ανοίξω θα ξανά-βρεθώ στην πραγματικότητα. Και για να είμαι ειλικρινής η πραγματικότητα είναι απαίσια!
Γιατί όμως? Ένα πράγμα είναι σίγουρο, πως η ζωή δεν είναι καθόλου δίκαια!
Μπορεί να γεννηθείς σε μια οικογένεια που δεν είναι καλή, σε μία τριτοκοσμική χώρα, μπορεί να μην έχεις ούτε και νερό να πιεις ή να γεννηθείς σε μια πολύ πλούσια οικογένεια και να απειλείται η ζωή σου, έτσι χωρίς λόγο!
  Άρα η ζωή δεν είναι δίκαια...είναι πάρα πολύ άδικη...και δεν είναι το οικογενειακό σου περιβάλλον που σε κάνει καλό ή κακό άνθρωπο...αλλά οι συγκυρίες! Το πως θα σου τα φέρει η ζωή...άρα πάλι η ζωή φταίει! Τώρα θα μου πει κάποιος..."όλο ρίχνεις τις ευθύνες σου αλλού, μήπως φταις και εσύ?".
Δεν ξέρω αν φταίω...το σίγουρο είναι πως δεν φταίω που γεννήθηκα σε αυτή την χώρα, με την συγκεκριμένη οικογένεια και μεγαλώνω σε ένα άπληστο κόσμο που καθένας κοιτάζει τον εαυτό του, γεμάτο εγκληματικότητα, ανεργία, αβεβαιότητα, αποπροσανατολισμό, δυστυχία, μιζέρια και πολλά άλλα! Και σε αυτό...το μόνο σίγουρο είναι πως δεν φταίω εγώ!
  Θέλω ένα καλύτερο αύριο, θέλω κάτι καλύτερο για εμένα! Πλέον δεν μπορώ να καταλάβω τι θα με κάνει ευτυχισμένη! Έχω απογοητευτεί από τα πάντα...γιατί να διαβάζω? με τόση ανεργία γύρω μου, τόσες προκαταλήψεις, τόση αβεβαιότητα! Ποιος ο λόγος να παλεύω για ένα αβέβαιο μέλλον?...τόσοι και τόσοι θα κάνουν τις ίδιες προσπάθειες με εμένα....τόσα και τόσα θα συμβούν!
  Και για να φύγουμε από αυτό την μονότονη καταθλιπτική αβεβαιότητα, έχω να πω πως η μουσική είναι η καλύτερη εφεύρεση που υπήρξε και θα υπάρξει ποτέ! Μπορεί για μια στιγμή να είσαι στεναχωρημένος/η και να μην μπορείς να κλάψεις, και μόλις οι πρώτες νότες βγουν από τα ηχεία και περιπλανηθούν σε όλο το δωμάτιο, μέχρι να φτάσουν στο αυτί σου, ο πόνος σταματά και νιώθεις μια παράξενη ανακούφιση, μια ανακούφιση χωρίς λογική, δεν μπορείς να την εξηγήσεις!
Η μουσική είναι σαν την μαγεία...υπάρχει παντού, μπορείς να ξεχωρίσεις την καλή από την κακή και μπορείς να την χρησιμοποιήσεις...θετικά ή αρνητικά...όμορφα ή άσχημα!
Δική σου είναι η επιλογή!

Τετάρτη, 15 Δεκεμβρίου 2010

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη!





Αγαπητέ Άγιε Βασίλη,


Λογικά ξέρεις ποια είμαι, αφού γνωρίζεις τα πάντα! Έτσι τουλάχιστον μου έχει πει η μαμά μου. Αλλά για να είμαι σίγουρη θα σου πω...με λένε Βασιλική (όπως εσένα) και είμαι 8 χρονών. Έχω πολύ όμορφα μάτια, μεγάλα και πράσινα. Έχω επίσης πολύ όμορφο και γλυκό πρόσωπο. 
Δυστυχώς, τα μαλλιά μου έχουν πέσει εξαιτίας της θεραπείας του καρκίνου που κάνω, όμως όπως λέει και η μαμά μου, θα ξαναβγούν όταν γίνω καλά!
Τα άλλα παιδιά, όταν με βλέπουν στον δρόμο...γελάνε μαζί μου γιατί δεν έχω μαλλιά, αλλά πιστεύω ότι κάποια στιγμή στο μέλλον θα καταλάβουν.
Φέτος, στεναχώρησα λίγο την μαμά μου γιατί αρρώστησα, όμως κατά τ' άλλα ήμουν καλό παιδί. 
Το σχολείο το σταμάτησα εξαιτίας της αρρώστιας μου, αν και ήμουν πολύ καλή μαθήτρια! Όμως δεν πειράζει...γιατί θα το συνεχίσω όταν γίνω καλά! Το όνειρό μου είναι να γίνω γιατρός και να βρω την θεραπεία σε όλες τις αρρώστιες που υπάρχουν, για να είναι ο κόσμος ευτυχισμένος!
Δεν ξέρω τι δώρο να σου ζητήσω...δεν θέλω κάποιο δώρο!
Απλά θέλω να βοηθήσεις την μαμά μου, να βγάλει περισσότερα χρήματα, για να αγοράσουμε ένα σπίτι. Το παλιό το πουλήσαμε γιατί δεν μας έφταναν τα λεφτά για τα φάρμακά μου.
Επίσης, θέλω να αναπαύσεις την ψυχή του μπαμπά μου και του αδερφού μου, που πέθαναν σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα πριν ένα χρόνο. Τους αγαπούσα πάρα πολύ! Με τον αδερφό μου περνούσαμε πολύ καλά και ο μπαμπάς μου με βοηθούσε και με στήριζε πάρα πολύ...πίστευε σε εμένα! Στεναχωριέμαι όταν τα σκέφτομαι όλα αυτά
και δεν πρέπει...γιατί ξέρω πως ήταν δύο πολύ καλοί άνθρωποι και σίγουρα έχουν πάει στον παράδεισο. Μακάρι να με βλέπουν από εκεί και να είναι χαρούμενοι!
Για αυτά τα Χριστούγεννα Άγιε-Βασίλη, θέλω να δώσεις απλόχερα χαρά, υγεία και ευτυχία σε όλους τους ανθρώπους του πλανήτη. Τέλος, λίγο κουράγιο και δύναμη για τα παιδιά και τους μεγάλους που θα περάσουν Χριστούγεννα, εδώ στο νοσοκομείο.


Ευχαριστώ που διάβασες το γράμμα μου,
Βασιλική!