Κυριακή, 9 Ιουνίου 2013

Ε αντε στο διαολο πια

Κουράστηκα! Κουράστηκα πραγματικά...
Πάντα ήμουν το κοριτσάκι που περίμενε τον πρίγκιπα που θα την έκανε ευτυχισμένη και χαρούμενη, βέβαια αυτός ο πρίγκιπας ποτέ δεν ήρθε και φαντάζομαι ότι θα τον έφαγε κανένας δράκος στον δρόμο! Ή απλά για εμένα πρίγκιπας δεν υπήρξε, δεν υπάρχει και δεν θα υπάρξει ποτέ. Το δύσκολο είναι να βλέπεις όλους τους τριγύρω σου να κάνουν σχέσεις, να είναι ευτυχισμένοι με τον άνθρωπο που έχουν δίπλα τους, να έχουν κάποιον να τους νοιάζεται και να νοιάζονται για κάποιον, να είναι ερωτευμένοι και χαρούμενοι...και εγώ απλά προσπαθήσω να μετρήσω ΜΙΑ στιγμή, ΜΙΑ φορά που ο άλλος, τον οποίο ήθελα, με ήθελε και αυτός όσο και εγώ! Δεν μιλάω για περιπτώσεις, για άτομα που δεν ταιριάζαμε ή που δεν μου άρεσαν και δεν τα βρίσκαμε...αλλά για τους άλλους που τα βρίσκαμε.
Βαρέθηκα τις ξεπέτες, τις ΒΑΡΕΘΗΚΑ! Με κούρασαν ρε πούστη μου, πως το λένε; Οκ, θα αποδεχτώ το γεγονός ότι απλά δεν πρόκειται ποτέ να είμαι με κάποιον, με τον οποίο είμαι ερωτευμένη και είναι και αυτός ερωτευμένος μαζί μου και με νοιάζεται και με αγαπάει και νιώθω και εγώ το ίδιο για αυτόν. Κατά πάσα πιθανότητα, θα είμαι με κάποιον που δεν μου αρέσει και ιδιαίτερα, που δεν νιώθω τίποτα μαζί του απλά και μόνο για να είμαι με κάποιον, απλά και μόνο για να μην είμαι μόνη, με κάποιον που δεν θα αισθάνεται και πολλά πολλά μαζί μου. Ή θα είμαι μόνη, εντελώς μόνη.
  Και ότι και να μου λένε οι φίλοι μου, φίλοι είναι, αν δεν με παρηγορήσουν αυτοί, ποιος θα το κάνει? Και ας λένε να μην τα σκέφτομαι αυτά...Συγγνώμη, αλλά μέχρι τώρα...τις περισσότερες φορές ήμουν με κάποιον που δεν μου άρεσε, που θα αισθανόμουν τίποτα...ίσα ίσα που αισθανόμουν και δυσφορία πολλές φορές ή ήμουν με κάποιον που εγώ ήμουν κολλημένη με αυτόν και αυτός με είχε για τις καύλες του, για να περνάει καλά και άντε γεια! Και πάνω από όλα, δεν ήθελαν σχέση...δεν ήθελαν κάτι σοβαρό...έτσι με έβλεπαν, ως μια ξεπέτα, ως κάποια με την οποία θα περάσουν καλά και μετά αν έβρισκαν καμιά, δεν δίσταζαν να μου πουν αντίο...και σκασίλα τους για τα συντρίμμια που άφηναν πίσω!
  Παλιά πίστευα ότι ήμουν -όχι θεά- αλλά μια κοπέλα καθόλου άσχημη...τώρα πλέον δεν ξέρω, τώρα μπορεί να πω πως παίζει να είμαι και άσχημη, πως δεν έχω τίποτα το ενδιαφέρον και το αξιοσημείωτο πάνω μου, τίποτα που να προσέξει κανείς! Και εδώ είναι που αρχίζει το κακό κομμάτι...τον τελευταίο καιρό ήμουν καλά με τον εαυτό μου, μετά από τεράστιες ψυχολογικές διακυμάνσεις και θέματα, είχα καταφέρει μια πάρα πολύ καλή αρμονία...τώρα όμως, με το να αλλάζω θεώρηση...η αρμονία χαλάει...δεν τα πάω πλέον καλά με τον εαυτό μου, βρισκόμαστε σε αντιπαράθεση και δεν θέλω να το ξαναζήσω αυτό, το πέρασα μια φορά, ήταν φριχτό, δεν μπορώ να το ξαναπεράσω.

Οφείλω πάνω από όλα να προστατέψω τον εαυτό μου,
εντάξει το πολύ πολύ να καταλήξω μόνη, να κάθομαι τα βράδια να βλέπω ρομαντικές κωμωδίες με τεράστια οικογενειακά παγωτά δίπλα μου, άντε και κανένας σκύλος θα μου κάνει παρέα...εντάξει, τι να κάνουμε, δεν βρίσκουν όλοι οι άνθρωποι το ταίρι τους, κάποιοι μένουν για πάντα μόνοι...δεν πειράζει, θα βρω άλλα πράγματα που θα με γεμίζουν και θα με κάνουν ευτυχισμένη...άλλωστε δεν φαίνεται να έχω και άλλη επιλογή!

Όποτε, σταματάω...εδώ είναι η στιγμή που αποδέχομαι πως θα είμαι μόνη μου...
ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΝΑ ΠΑΣ ΓΑΜΗΜΕΝΟ ΣΥΜΠΑΝ!
Θα το ανακοινώσω στους άλλους πως είναι και καλά απόφασή μου, ότι φέτος μιας και φεύγω σε ένα-δυο μήνες, προτιμώ να μείνω μόνη για να μην κολλήσω με κάποιον και μετά μου είναι δύσκολο κτλ. κτλ. Που δεν είναι και εντελώς ψέμα...

Και μετά από μια παύση που έκανα και πήγα και έβαλα τα κλάματα, λέω ΤΕΛΟΣ!
Θα ασχοληθώ με άλλα πράγματα στη ζωή μου, θα γίνω μια καλή γιατρός, μια πάρα πολύ καλή γιατρός...αυτό που ήθελα πάντα και δόξα τον Θεό, υπάρχει ακόμα μέσα μου η επιθυμία αυτή!
Δεν τα βρίσκω απλώς με το άλλο φύλο...δεν λέω πλέον "ότι είναι να γίνει, θα γίνει" λέω ΟΧΙ, ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΚΑΝΕΝΑΝ! Είμαι καλά με τον εαυτό μου, τα βρίσκουμε, δεν γουστάρουμε ρε πούστη να μαλώνουμε για τίποτα...πάνω από όλα ο εαυτός μου, είναι ότι πιο πολυτιμότερο έχω και θέλω και πρέπει να τον προστατεύσω...ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΚΑΝΕΝΑΝ!
Και ΤΕΡΜΑ πια και οι μαλάκες με τους οποίους καταπιεζόμουν σε αφόρητο βαθμό!
Θα σβήσω και το facebook γιατί με κάνει και αυτό σκατά, καλύτερα να περνάω χρόνο με τον εαυτό μου και με τις φίλες μου παρά να κάθομαι στο facebook! ΤΕΛΟΣ!

Πάω τώρα να φάω ένα οικογενειακό παγωτό και να δω ένα παιδικό, δεν πα ναα, ας βάλω 100 κιλά κυτταρίτιδα, λες και θα με δει κάποιος.
Αυτά.

1 σχόλιο:

  1. είσαι 18 χρονών. Πίστεψε με θα γνωρίσεις κάποιον αργά ή γρήγορα και τώρα που δεν το περιμένεις, τώρα θα το ζήσεις..

    Μη λες βλακείες όμως. Όλα θα γίνουνε κάποια στιγμή. Μην σε μειώνεις, προστάτεψε εσένα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή