Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2012

Look at you!


Ποιός σου είπε πως δεν θα τα καταφέρεις; Ποιός σου είπε πως δεν θα πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου; Ποιός δεν σε άφησε να αγγίξεις το όνειρο την στιγμή που ήσουν τόσο κοντά;
Ένας φίλος; Ένας γνωστός; Ο εαυτός σου;
Ποιος;

Το να αφήνεις τους άλλους να καθορίζουν την ζωή σου είναι σαν να κοιμάσαι και να βλέπεις όνειρο...
περιμένεις να ξυπνήσεις για να πάρεις τον έλεγχο αλλά ωστόσο ζεις ένα ψέμα...
Και ποιός έχει το δικαίωμα να καθορίζει τις δικές μας ζωές; Ποιός είναι αυτός τέλος πάντων;

Κάθε φορά που πρόκειται να τα παρατήσεις, που κάποιος προσπαθεί να σε "ρίξει", που νιώθεις πως δεν αντέχεις άλλο...την στιγμή εκείνη ρώτα τον εαυτό σου..."Αξίζει; Αξίζει να τα παρατήσω; Και αν τα παρατήσω...μετά τι θα γίνει;".
Συνήθως, την στιγμή που σταματάμε την προσπάθεια, ο εαυτός μας αρχίζει να μας εκδικείται γιατί του στερήσαμε μια ευκαιρία, του στερήσαμε την ευκαιρία από το όνειρο, ένα όνειρο που ποτέ πια δεν θα καταφέρουμε να πιάσουμε. Και αν όχι ο εαυτός μας, τότε μας εκδικείται το όνειρο...

Το να είσαι δυνατός, την στιγμή που όλα καταρέουν γύρω σου...
την στιγμή που όλοι περιμένουν να πέσεις, να καταρεύσεις
την στιγμή που περιμένουν να πέσουν σαν τα όρνεα πάνω σου και να σε κατασπαράξουν
την στιγμή που τίποτα δεν απέμεινε...
αν μείνεις εκείνη την στιγμή δυνατός, δεν σημαίνει απλώς κάτι...
σημαίνει τα πάντα...!

Μην αφήνεις κάνενα να έχει την εντύπωση πως μπορεί να σε ελέγξει, 
Μην αφήνεις κανένα να σε ρίχνει
Μην αφήνεις κανένα να σε κρατάει μακριά από ότι αγαπάς.

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου