Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2011

Άλλη μια σκέψη.



Κάνει κρύο, έξω βρέχει, αν ανοίξεις το παράθυρο σταγόνες βροχής θα προσγειωθούν μπροστά σου, θα βρέξουν το πρόσωπο και τα χέρια σου, θα μπορέσεις να μυρίσεις την βροχή και μετά θα ξανακλείσεις το παράθυρο και το μόνο που θα ακους θα είναι η βροχή να πέφτει με ορμή στο έδαφος.
Μου αρέσει πολύ αυτός ο ήχος, είναι η μουσική της φύσης, το χαμόγελό της.
Θέλω να περπατήσω στην βροχή και ας κρυώνω.
Όπως στις ταινίες, που ο πρωταγωνιστής περπατάει στο Παρίσι το βράδυ την ώρα που βρέχει και βλέπει απέναντί γύρω του φώτα και κόσμο να τρέχει ή να κρατάει ομπρέλες και δεν τον ενδιαφέρει αν βραχεί ή αν κρυώσει, θέλει μόνο να περπατήσει στην βροχή.

Σε λίγο καιρό έρχονται Χριστούγεννα. Πάλι τα φώτα θα ανάψουν, τα μαγαζιά θα είναι ανοιχτά μέχρι αργά και ο κόσμος θα ξεχυθεί στους δρόμους. Και μου φαίνεται ότι πέρασε πάρα πολύ γρήγορα ο καιρός. Μου φαίνεται πως σαν χτες άλλαξε ο χρόνος. Και τώρα θα ξανα αλλάξει. Και μετά από λίγο καιρό θα ξανα αλλάξει. Και θα αναρωτιέμαι πάλι, πόσο γρήγορα πέρασε ο καιρός. Το 2011 δεν ήταν καθόλου μα καθόλου καλή χρονιά. Προς το τέλος του Αυγούστου άρχισε η κατάσταση να φτιάχνει. Πριν ήμουν καλά και ξαφνικά, μέσα σε λίγο καιρό, όλα ήταν μαύρα, μάταια. Μέσα Αυγούστου η κατάσταση άρχισε να φτιάχνει, και τώρα ο καιρός τρέχει και κάθε μέρα είναι και καλύτερα. Πρέπει να πας στον πάτο για να ανέβεις στην κορυφή. Αυτό έχει γίνει σε εμένα άπειρες φορές, κάθε φορά ήταν διαφορετική περίσταση και κατάσταση.
Και τώρα, θέλω να έρθουν τα Χριστούγεννα. Θέλω να βγω βράδυ στα μαγαζιά, να πάω για πατιναζ, να παω για καφέ ή για κινέζικο ή ακόμα και να κάτσω στο σπίτι μου, στον καναπέ με μια κούπα ζεστή σοκολάτα ή καπουτσίνο με το δέντρο απέναντί μου να δω μια από τις αγαπημένες μου ταινίες ή την αγαπημένη μου σειρά. Μου αρέσουν τα Χριστούγεννα, κάτι υπάρχει στην ατμόσφαιρα, κάτι διαφορετικό. Όλα μου αρέσουν τα Χριστούγεννα, τα τραγούδια, η διακόσμηση, οι ταινίες ακόμα και οι διαφημίσεις με τον Άγιο Βασίλη.
Όταν ήμουν μικρή, καθόμουν και έγραφα γράμματα στον Άγιο Βασίλη, τον περίμενα και εντυπωσιαζόμουν που το πρωί μου είχε φέρει αυτό που ήθελα. Μετά απογοητεύτηκα λίγο που έμαθα ότι ο Άγιος Βασίλης δεν υπάρχει. Το θέμα δεν είναι να μην υπάρχει αλλά αν αισθάνεσαι πως υπάρχει.
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου