Σάββατο, 26 Μαρτίου 2011

Who are you?



Τόσο καιρό κάνω αναρτήσεις και γράφω για πολλά θέματα που αφορούν τα όνειρα, την ζωή, την μαγεία που οι περισσότεροι έχουν χάσει ή δεν την παραδέχονται και πολλά άλλα...
Ποια είμαι όμως εγώ?
  Με λένε Μαίρη...οκ αυτό είναι γνωστό. Προτιμώ τα κοντινά μου πρόσωπα να με φωνάζουν Μερ αν και τις περισσότερες φορές το ξεχνάνε...! Έχω αρκετά καλά αλλά και πολλά στραβά. Γενικά είμαι άνθρωπος παράξενος...δεν ξεχωρίζω σε κάτι από τον καθένα...
Σε αυτή την ανάρτηση, σκέφτηκα να μοιραστώ μερικά από τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς μου...Λοιπόν από που να ξεκινήσω? Είναι βουνό όλα αυτά που θέλω να πω...
  Καταρχάς αυτό που με χαρακτηρίζει είναι η αστάθεια μου. Ίσως όμως είναι και επειδή ο χαρακτήρας και γενικά εγώ διαμορφώνομαι ακόμα...δεν έχω ολοκληρωθεί -και ελπίζω κάποια στιγμή να συμβεί και αυτό-. Το πιο απλό παράδειγμα που μπορώ να δώσω είναι το εξής...Μπορεί την μια στιγμή να λέω πως το συγκεκριμένο άτομο με εκνευρίζει αφάνταστα και την αμέσως επόμενη να πιστεύω πως είναι πολύ καλό και πολύ εντάξει και να πιστεύω πως "τα βρίσκω" μαζί του. Αυτό το κάνω παντού, στο σχολείο όσον αφορά τα μαθήματα, στις παρέες μου, στην οικογένειά μου...
  Το αμέσως επόμενό είναι πως είμαι κυκλοθυμική...ή μάλλον μελαγχολική. Δεν είμαι έτσι από την φύση μου...απλά η μοναξιά με έχει κάνει έτσι τους τελευταίους 2 χρόνους. Μπορεί για μια περίοδο να πηγαίνω κόντρα στον εαυτό μου και να βγαίνω, να χορεύω, να πίνω, να πηγαίνω στο σχολείο και να χαμογελάω και πριν πάω να ντύνομαι ωραία, να βάφομαι κτλ. Όταν όμως αρχίζω να καταλαβαίνω πως τα έχω σχεδόν καταφέρει, επανέρχεται ο εαυτός μου και με εκδικείται...σαν να μου λέει "δεν χρειάζονται αυτά για να απαλλαγείς από εμένα". Και τότε θα αρχίσω πάλι να πηγαίνω στο σχολείο με σοβαρότητα, δεν θα βγαίνω τα Σαββατόβραδα προσποιούμενη διάφορες δικαιολογίες, θα πηγαίνω στο σχολείο με σπαστό πιασμένο μαλλί και λίγη μάσκαρα. Πάντα θα κάνω το ίδιο λάθος και πάντα θα έρχεται ο εαυτός μου και θα με εκδικείται...Σε αυτό φταίει η παρέα μου, γιατί είναι επιφανειακή και δεν έχουμε τα ίδια ενδιαφέροντα!
  Είμαι πολύ δυνατή και δυναμική. Στα δύσκολα δεν θα παγώσω, μπορεί μέσα μου να γκρεμιστούν όλα αλλά δεν θα το δείξω και θα παλέψω για να κερδίσω την μάχη. Μπορεί να συμβεί κάτι άσχημο ή κάτι που να με κάνει να φοβηθώ αλλά το κάθε δευτερόλεπτο είναι χρήσιμο για εμένα...Επίσης, όταν βάλω ένα στόχο και το θέλω πραγματικά θα το καταφέρω και δεν με φοβίζει τίποτα. Τίποτα και κανείς δεν μπορεί να με αποσπάσει από τους στόχους μου, χωρίς την θέλησή μου. Αν το θέλω πραγματικά και σημαίνει κάτι για εμένα, θα το καταφέρω.
  Όταν εκνευριστώ ποτέ δεν ξεκινάω να φωνάζω...εκτός αν έχει προηγηθεί κάτι πριν. Απλά μένω για λίγο μόνη και αρχίζω να σκέφτομαι...μέχρι να πάω σε εκείνο το άτομο και να πω τι έχω και το με πείραξε.
  Είμαι εγωίστρια και ισχυρογνώμων. Μην περιμένεις να μου αλλάξεις γνώμη εκτός και αν έχεις επιχειρήματα πολύ πιο δυνατά από τα δικά μου αλλά και πάλι...ποτέ δεν θα παραδεχτώ πως έκανα λάθος. Και αν το κάνω...κάπου θα αποσκοπεί!
Λέω πολύ εύκολα συγνώμη και ευχαριστώ αλλά δεν λέω σ' αγαπώ, μου λείπεις και τα σχετικά. Θεωρώ πως κάποια στιγμή θα τα πω και αυτά...απλά δεν θέλω να πετάω έτσι τις λέξεις αυτές.
  Πολλές φορές σκέφτομαι πως η ζωή μου, δεν έχει νόημα και είναι βαρετή, μονότονη, χλιαρή και περιμένω το μέλλον. Κάθε μέρα περιμένω το μέλλον...ΘΕΛΩ να ξυπνήσω και να ζήσω το παρόν...απλά το σκέφτομαι ως...μια στάση...τώρα ξεκουράζομαι για να αντέξω στα δύσκολα που με περιμένουν.
  Είμαι μυστικοπαθής...λέω μερικά...ακόμα και στα πιο κοντινά μου άτομα δεν θα τα πω όλα...σπάνια θα πω κάτι πολύ σημαντικό που μου συνέβη γιατί θα χρειαστώ να το βγάλω από μέσα μου. Όλα τα κρατάω μέσα μου...κάνει κακό το ξέρω αλλά δεν έχω βρει ακόμα την Cristina μου...το άτομο που θα μπορώ να εμπιστεύομαι τα πάντα...να με καταλαβαίνει και να το καταλαβαίνω...Το είχα αλλά απομακρυνθήκαμε γιατί αλλάξαμε! Επίσης όταν με ρωτάνε τι κάνω ή αν έχω κάτι θα πω το κλασσικό "καλά" και ας μην είμαι, είναι μετρημένες οι περιπτώσεις που θα πω πως δεν είμαι καλά. Γενικά από μικρή είχα μάθει να μην βασίζομαι σε κανένα και είχα μάθει πως πρέπει να εμπιστεύομαι μόνο τον εαυτό μου.
  Πολύ μεγάλο ρόλο στην ζωή μου, παίζει η μουσική και συγκεκριμένα συγκροτήματα όπως The Fray, Coldplay, Snow Patrol και πολλά ακόμα μου δίνουν δύναμη για ένα πολύ σημαντικό στόχο που έχω βάλει τον τελευταίο καιρό.
  Πως φαντάζομαι το μέλλον? Αυτή είναι μια πάρα πολύ καλή ερώτηση...Επειδή είμαι πολύ οργανωτική, πάντα έβαζα πρόγραμμα και το ακολουθούσα όσο μπορούσα. Τώρα δεν έχω κάποιο πρόγραμμα γιατί δεν ξέρω που βρίσκομαι...είμαι σε μια πολύ παράξενη κατάσταση και προσπαθώ να με καταλάβω γιατί με έχω χάσει...Αυτό που έκανα ήταν να γυρίσω σελίδα την λάθος στιγμή. Και τώρα που την γύρισα...δεν ξέρω τι να γράψω και έτσι η σελίδα αυτή είναι λευκή...και θα παραμείνει λευκή μέχρι να χρειαστεί να γράψω κάτι...
  Είμαι άτομο που ξεχνάει ημερομηνίες, γιορτές, γενέθλια κτλ. Δεν το κάνω επίτηδες! Απλά τα ξεχνάω...πιστεύω πως δεν είναι σημαντική μια ημερομηνία και δεν την χρειαζόμαστε για να θυμόμαστε το παρελθόν...μπορούμε να το κάνουμε και χωρίς ημερομηνία...και πρέπει η κάθε μέρα να είναι ξεχωριστή και όχι στιγματισμένη.
  I'm not a bad guy! Με ευαισθητοποιούν πολλά πράγματα και πολλές καταστάσεις...
Εκνευρίζομαι με μικρά πράγματα αλλα ο θυμός μου δεν κρατάει. Θα εκνευριστώ όταν αφιερώσει κάποιος/α ένα τραγούδι που σημαίνει πολλά για εμένα σε ένα γκόμενο ή μια γκόμενα κτλ.
  Έχω πολλές φιλοσοφίες για πολλά πράγματα και δεν με βολεύουν οι αλλαγές. Για παράδειγμα, θα με πειράξει όταν ακούσω πως κάποιος καθηγητής που συμπαθούσα θα φύγει από το σχολείο μας.
  Θα με χαρακτήριζα ως doer ή fighter γιατί ελάχιστες φορές παραιτούμαι και αν το κάνω...θα έχει ως σκοπό μια μελλοντική νίκη...Είμαι σίγουρη και προσπαθώ συνεχώς...άσχετα αν στην συγκεκριμένη φάση με ψάχνω...!

Note to self: Just Breath.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου