Κυριακή, 23 Ιανουαρίου 2011

Look, Listen, Feel...


"Είμαι άτυχη...ναι είμαι άτυχη γιατί τσακώθηκα με την φίλη μου, γιατί οι γονείς μου είναι πουριτανοί, γιατί δεν έχω αγόρι, γιατί δεν έχω εκείνα τα 700 ευρώ για τις μπότες που είδα προχτές και θα τις προλάβει η Ελένη, γιατί δεν θα πάω διακοπές μόνη στην Μύκονο το καλοκαίρι (επειδή είμαι 15, και κατά την γνώμη των γονιών μου μικρή)."

  Αλήθεια...νομίζεις πως είσαι άτυχη? Αλήθεια? Απάντησε μου ειλικρινά...όσο πιο ειλικρινά μπορείς...
Όχι δεν είσαι άτυχη...είσαι απίστευτα τυχερή/ος. 
Και να σου πω και κάτι? Δεν σε καταλαβαίνω...
Υπάρχουν στον κόσμο άνθρωποι που έχουν βιώσει την πραγματική ατυχία και την πραγματική δυστυχία.
ΓΙΑΤΙ δεν σου αρκούν αυτά που έχεις? Γιατί "κατά την γνώμη σου" δεν είναι αρκετά?
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν σπίτι, παιδιά που εργάζονται από 7 ετών, άνθρωποι που δεν μπορούν να δουν, άνθρωποι που ξέρουν πως η ζωή τους τελειώνει...Δεν θέλω να συνεχίσω...
  Είμαι ικανοποιημένη με όσα έχω και δεν ζητάω τίποτα παραπάνω...
Δεν έχει τύχει να πεις στον εαυτό σου "είμαι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στον κόσμο?"  
Ποτέ? Μήπως έχει έρθει η ώρα?
Ξανασκέψου το...η ζωή απλώνεται μπροστά σου. Ή θα την αρπάξεις και θα περάσεις όσο πιο τέλεια μπορείς ή θα συνεχίσεις να παραπονιέσαι και να ζεις σε ένα φαύλο κύκλο προβλημάτων. 
  Ναι...κλισέ "δεν είναι όλα τόσα απλά όσο φαίνονται...". ΕΙΝΑΙ απλά...εσύ τα έχεις κάνει δύσκολα...
τα έχεις κάνει να φαίνονται ένα ατελείωτο βουνό...Όταν τελικά τα ξεπεράσεις, θα εμφανιστούν περισσότερα, και περισσότερα και αυτό θα συνεχίζεται μέχρι το τέλος της ζωής σου.
  Θα έρθει ένα πρωί στα 60 σου (αν δεν σε έχουν φάει τα προβλήματά σου) και θα αναρωτηθείς "Τι έκανα σε αυτή την ζωή? Τι έχω να θυμάμαι πέρα από μιζέρια και προβλήματα?"
Σίγουρα αυτό θέλεις? Συνεχίζεις να πιστεύεις πως είσαι άτυχος?

Θα κλείσω με μερικά αποφθέγματα....
Πιστεύω πως είναι κουραστικό που όλη την ώρα κάνω αναρτήσεις για το πόσο "όμορφη" είναι η ζωή...
όμως αξίζει να προσπαθήσουμε, να καταλάβουμε πως δεν υπάρχει γυρισμός και πρέπει να περάσουμε καλά...
Αν ήξερες πως θα πας σε ένα πάρτυ και θα είναι το τελευταίο της ζωής σου
θα προσπαθούσες να περάσεις όσο πιο τέλεια μπορείς ή θα καθόσουν στην γωνία να κοιτάς τους υπόλοιπους να διασκεδάζουν?
Όπως είπα, εσύ αποφασίζεις...ο κάθε άνθρωπος είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του και είναι δημιουργός της τύχης του!

* Αν τα γεγονότα δεν ταιριάζουν στη θεωρία, άλλαξε τα γεγονότα. 

* Η επαφή με το μυστήριο είναι η ωραιότερη εμπειρία του ανθρώπου. 

* Η φαντασία είναι σημαντικότερη από τη γνώση.

* Μάθε από το παρελθόν, ζήσε το παρόν, έλπιζε για το μέλλον. 

* Ποτέ δε σκέφτομαι το μέλλον - έρχεται πολύ γρήγορα. 

* Προσπάθησε να γίνεις όχι επιτυχημένος άνθρωπος, αλλά άνθρωπος με αξίες.

* Τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε δεν μπορούν να λυθούν αν μείνουμε στο ίδιο επίπεδο σκέψης που είχαμε όταν τα δημιουργήσαμε. 

* Ο κόσμος είναι μια τραγωδία γι'αυτούς που αισθάνονται και μια κωμωδία γι'αυτούς που σκέφτονται.

Αϊνστάιν  

Καθώς προχωρούμε στη ζωή, μαθαίνουμε τα όρια των ικανοτήτων μας.

Φρόιντ 

Στις συμφορές, αντί να βρίζεις τον Θεό, σκέψου τι δεν έκανες σωστά.

Και το παραμικρό καλό που κάνουμε, μπορεί να μας ανταποδοθεί εκατονταπλάσιο.

Υπάρχει πάντα κάποιος περισσότερο δύστυχος από σένα

Αίσωπος 




Σάββατο, 15 Ιανουαρίου 2011

Γεύση από πραγματικότητα...2! (Osho)





Αδικία:
Ο συνειδητός άνθρωπος είναι έτοιμος για κάθε επανάσταση, σε κάθε τομέα της ζωής. Η αδικία εξαφανίζεται... οπότε δεν τίθεται θέμα καμιάς αδικίας. 


Πλούτος:
Ο πλούτος είναι η αυθεντικότητά σου, η αλήθεια σου, η εντιμότητά σου, η αγάπη σου, η δημιουργικότητά σου, η ευαισθησία σου. Αυτά είναι ο πλούτος σου. Αυτά είναι ο αληθινός πλούτος. Αυτά είναι η αληθινή δύναμη.


Το νόημα της ζωής:
Έρχονται άνθρωποι και με ρωτούν: Ποιο είναι το νόημα της ζωής; " Λες και το νόημα της ζωής μπορεί να αγοραστεί στην αγορά. Το νόημα είναι κάτι που πρέπει να δημιουργηθεί. Δεν υπάρχει κανένα νόημα στη ζωή. Το νόημα δεν είναι κάτι δοσμένο από πριν, πρέπει να το δημιουργήσεις εσύ. Πρέπει να γίνει η εσωτερική σου δουλειά. Και τότε υπάρχει τεράστιο νόημα.


Πόνος:
Πριν μπορείς να μεταμορφώσεις τον πόνο, θα χρειαστεί να γίνεις παρατηρητής. Αυτό είναι το τρίτο σημείο. Το πρώτο είναι να μην αντιστέκεσαι στον πόνο. Το δεύτερο είναι να ξέρεις ότι τα αντίθετα δεν είναι αντίθετα, αλλά συμπληρωματικά και το τρίτο είναι να είσαι παρατηρητής, επειδή αν είσαι είσαι παρατηρητής του πόνου σου, θα μπορέσεις να τον απορροφήσεις.


Αμφιβολίες:
Η λέξη άτομο είναι καλή. Σημαίνει εκείνο που δεν μπορεί να χωριστεί. Δεν είσαι ακόμα άτομο, επειδή είσαι διχασμένος. Γίνε ένα και θα γίνεις άτομο. Το ρίσκο είναι μεγάλο αλλά αξίζει τον κόπο.


Θάνατος:
Να θυμάσαι πως είσαι μόνο καθαρή συνειδητότητα. Δεν είσαι ούτε το σώμα ούτε ο νους ούτε η καρδιά ούτε τα χρήματα ούτε το κύρος σου ούτε η δύναμή σου ούτε το σπίτι σου, αλλά μόνο καθαρή συνειδητότητα. Μόνο τότε μπορείς να περάσεις από το φράγμα του θανάτου χωρίς να πάθεις ούτε μία γρατσουνιά. Τότε ο θάνατος δεν μπορεί να σε αγγίξει.


Επιτυχία:
Όταν το φεγγάρι φτάνει στην πανσέληνο, αρχίζει να μικραίνει και κάθε μέρα μικραίνει ολοένα και περισσότερο. Η ζωή κινείται σε κύκλους. Τη στιγμή που νιώθεις πως πέτυχες, αρχίζεις να αποτυγχάνεις. Η ρόδα γυρίζει. Η επιτυχία και η αποτυχία είναι οι δύο όψεις τους ίδιους νομίσματος.


Βαριέμαι:
Η ζωή είναι ένας εκστατικός χορός, είναι τόσο εκπληκτική και εσύ την περιόρισες, την έκανες πληκτική. Αυτό που έκανες είναι θαύμα! Τι άλλο θέλεις να κάνεις; Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα μεγαλύτερο απ' αυτό.


Δουλειά:
Το να δίνεσαι όμως ολοκληρωτικά στη δουλειά σου είναι τελείως άλλο πράγμα. Το να δίνεσαι στη δουλειά σου, είναι ένα είδος διαλογισμού. Όταν δίνεσαι ολοκληρωτικά στη δουλειά σου, τότε η δουλειά σου αποκτά το άρωμα της τελειότητας -μιας τελειότητας που την απολαμβάνεις.


Το τελευταίο σύννεφο:
Ό, τι ξέρω για το διαλογισμό είναι αυτό: Όταν πεινάω, πεινάω. Δεν υπάρχει κανένας διχασμός. Όταν τρώω, τρώω κι όταν νυστάζω, πηγαίνω για ύπνο. Καμία μάχη με τη ζωή, καμία αντίσταση. Έχεις παραδοθεί, πλανιέσαι, έχεις γίνει ένα άσπρο σύννεφο. Είσαι ένα άσπρο σύννεφο, που πλανιέται στο γαλάζιο ουρανό, απολαμβάνοντας την κάθε στιγμή που του έδωσε ο Θεός, απολαμβάνοντας το κάθε δώρο που του δίνεται. Έχει συμβεί σε πολλούς, μπορεί να συμβεί και σ' εσένα. Το μόνο που χρειάζεται είναι βαθιά κατανόηση. Τότε δεν μαζεύεις κάρμα. Τότε δεν μαζεύεις τίποτα. Τρως, αγαπάς, κάνεις οτιδήποτε, αλλά το κάνεις τόσο ολοκληρωτικά, που ο εγωισμός εξαφανίζεται και δεν απομένει καμία ανάμνηση.


Ποιος Δρόμος?:
Δεν μπορείς να ρωτήσεις για το δρόμο, πρέπει να τον πάρεις ο ίδιος. Ο δρόμος ανακαλύπτεται όταν τον περπατάς. Δεν βρίσκεται εκεί έτοιμος. Δεν μπορώ λοιπόν, να πω που είναι. Δεν πρόκειται για μια φαρδιά λεωφόρο, έτοιμη, που σε περιμένει: Έλα και ταξίδεψε. Δεν υπάρχει τέτοιος δρόμος. Αλλιώς όλοι θα είχαν φτάσει από καιρό. Αν ο δρόμος ήταν προετοιμασμένος, όλοι θα τον είχαν περάσει.


Γονείς και παιδιά:
Το να είσαι πατέρας ενός παιδιού σημαίνει να του δίνεις όλο και περισσότερη ελευθερία, να το κάνεις όλο και πιο ανεξάρτητο, να το αφήνεις να πηγαίνει προς το άγνωστο, εκεί που εσύ δεν έχεις πάει ποτέ. Θα πρέπει να ξεπεράσεις όλους τους περιορισμούς που εσύ γνώρισες. Θα πρέπει να βοηθηθεί, όχι να εξαναγκαστεί, διότι, από τη στιγμή που εξαναγκάζεις, σκοτώνεις, δολοφονείς το παιδί. Το πνεύμα χρειάζεται ελευθερία. Μεγαλώνει με την ελευθερία και μόνο με την ελευθερία. Αν είσαι αληθινός πατέρας, θα είσαι ευτυχισμένος, που το παιδί είναι επαναστάτης, αφού κανένας πατέρας δε θα ήθελε να σκοτώσει την ψυχή του παιδιού του.


Η αλχημεία του εγώ:
Το εγώ είναι παιχνίδι, αν έχεις συνείδηση. Μπορείς να το χαρείς. Μπορείς να παίξεις μαζί του. Να είσαι συνειδητός, προσεκτικός και παίξε το παιχνίδι. Ένα παιχνίδι δεν είναι άσχημο, αλλά, όταν ξεχνάς ότι πρόκειται για παιχνίδι και γίνεται πολύ σοβαρό, τότε παρουσιάζονται προβλήματα.


Το ερωτευμένο σύννεφο:
Όταν ο άντρας με το διαλογισμό, η γυναίκα θα πρέπει να μεγαλώνει με την αγάπη. Μόνο τότε θα μπορέσουν να συμβαδίσουν. Θα αναβλύσει μια ανώτερη αρμονία, που θα συνεχίσει να πηγαίνει όλο και πιο ψηλά. Και θα έρθει μια στιγμή, που ο άντρας θα είναι απόλυτα δοσμένος στο διαλογισμό και η γυναίκα θα είναι απόλυτα δοσμένη στην αγάπη. Μόνο τότε συμβαίνει η τέλεια συνάντηση. Μόνο τότε συμβαίνει ο αληθινός, ο υπέρτατος οργασμός ανάμεσα σε δύο άτομα. Αυτό ο οργασμός δεν είναι του σώματος, δεν είναι σεξουαλικό, είναι υπέρτατος. Δύο υπάρξεις συναντιούνται και χάνονται η μια μέσα στην άλλη. Τότε, ο αγαπημένος γίνεται το πέρασμα, η αγαπημένη γίνεται το πέρασμα, και οι δύο φτάνουν στο απόλυτο.



Γεύση από πραγματικότητα...





At some point, you have to make a decision. Boundaries don't keep other people out. They fence you in. Life is messy. That's how we're made. So, you can waste your lives drawing lines. Or you can live your life crossing them. But there are some lines... that are way too dangerous to cross.
________________________________________________________________
Maybe we like the pain. Maybe we're wired that way. Because without it, I don't know; maybe we just wouldn't feel real. What's that saying? Why do I keep hitting myself with a hammer? Because it feels so good when I stop.
________________________________________________________________
Communication. It's the first thing we really learn in life. Funny thing is, once we grow up, learn our words and really start talking, the harder it becomes to know what to say. Or how to ask for what we really need.
________________________________________________________________
At the end of the day faith is a funny thing. It turns up when you don't really expect it. It's like one day you realize that the fairy tale may be slightly different than you dreamed. The castle, well, it may not be a castle. And it's not so important happy ever after, just that its happy right now. See once in a while, once in a blue moon, people will surprise you , and once in a while people may even take your breath away.
________________________________________________________________
Maybe we're not supposed to be happy. Maybe gratitude has nothing to do with joy. Maybe being grateful means recognizing what you have for what it is. Appreciating small victories. Admiring the struggle it takes simply to be human. Maybe we're thankful for the familiar things we know. And maybe we're thankful for the things we'll never know. At the end of the day, the fact that we have the courage to still be standing is reason enough to celebrate.
________________________________________________________________
Sometimes reality has a way of sneaking up and biting us in the ass. And when the dam bursts, all you can do is swim. The world of pretend is a cage, not a cocoon. We can only lie to ourselves for so long. We are tired, we are scared, denying it doesn't change the truth. Sooner or later we have to put aside our denial and face the world. Head on, guns blazing. De Nile. It's not just a river in Egypt, it's a freakin' ocean. So how do you keep from drowning in it?
________________________________________________________________
Pain, you just have to ride it out, hope it goes away on its own, hope the wound that caused it heals. There are no solutions, no easy answers, you just breath deep and wait for it to subside. Most of the time pain can be managed but sometimes the pain gets you where you least expect it. Hits way below the belt and doesn't let up. Pain, you just have to fight through, because the truth is you can't outrun it and life always makes more.
________________________________________________________________
I've heard that it's possible to grow up - I've just never met anyone who's actually done it. Without parents to defy, we break the rules we make for ourselves. We throw tantrums when things don't go our way, we whisper secrets with our best friends in the dark, we look for comfort where we can find it, and we hope - against all logic, against all experience. Like children, we never give up hope...
________________________________________________________________
I wish there were a rulebook for intimacy. Some kind of guide to tell you when you've crossed the line. It would be nice if you could see it coming, and I don't know how you fit it on a map. You take it where you can get it, and keep it as long as you can. And as for rules, maybe there are none. Maybe the rules of intimacy are something you have to define for yourself.
________________________________________________________________
A couple of hundred years ago, Benjamin Franklin shared with the world the secret of his success. Never leave that till tomorrow, he said, which you can do today. This is the man who discovered electricity. You think more people would listen to what he had to say. I don't know why we put things off, but if I had to guess, I'd have to say it has a lot to do with fear. Fear of failure, fear of rejection, sometimes the fear is just of making a decision, because what if you're wrong? What if you're making a mistake you can't undo? The early bird catches the worm. A stitch in time saves nine. He who hesitates is lost. We can't pretend we hadn't been told. We've all heard the proverbs, heard the philosophers, heard our grandparents warning us about wasted time, heard the damn poets urging us to seize the day. Still sometimes we have to see for ourselves. We have to make our own mistakes. We have to learn our own lessons. We have to sweep today's possibility under tomorrow's rug until we can't anymore. Until we finally understand for ourselves what Benjamin Franklin really meant. That knowing is better than wondering, that waking is better than sleeping, and even the biggest failure, even the worst, beat the hell out of never trying.
________________________________________________________________
You know how when you were a little kid and you believed in fairy tales, that fantasy of what your life would be, white dress, prince charming who would carry you away to a castle on a hill. You would lie in bed at night and close your eyes and you had complete and utter faith. Santa Claus, the Tooth Fairy, Prince Charming, they were so close you could taste them, but eventually you grow up, one day you open your eyes and the fairy tale disappears. Most people turn to the things and people they can trust. But the thing is its hard to let go of that fairy tale entirely cause almost everyone has that smallest bit of hope, of faith, that one day they will open their eyes and it will come true.
________________________________________________________________

Κυριακή, 9 Ιανουαρίου 2011

Αγάπα...όσο πιο πολύ μπορείς!

Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα
συναισθήματα. Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα
άλλα συναισθήματα.Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι
 επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν.
Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία
στιγμή. Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται, η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει
βοήθεια.
Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μια λαμπερή θαλαμηγό.
Η Αγάπη τον ρωτάει: «Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;»,
«Όχι, δεν μπορώ» απάντησε ο Πλούτος. «Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου
και δεν υπάρχει χώρος για σένα».
Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία που επίσης
περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος.
«Σε παρακαλώ βοήθησέ με» είπε η Αγάπη.
«Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο
σκάφος μου» της απάντησε η Αλαζονεία.
Η Λύπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από αυτή βοήθεια.
«Λύπη άφησέ με να έρθω μαζί σου».
«Ω Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου» είπε η Λύπη.
Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία.
Ήταν τόσο ευτυχισμένη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια.
Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή:
«Αγάπη, έλα προς τα εδώ! Θα σε πάρω εγώ μαζί μου!».
Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε, αλλά ήταν γεμάτη
από τέτοια ευγνωμοσύνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του.
Όταν έφτασαν στην στεριά ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο του.
Η Αγάπη γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τη βοήθησε, ρώτησε την
Γνώση:
«Γνώση, ποιος με βοήθησε;»
«Ο Χρόνος» της απάντησε η Γνώση.
«Ο Χρόνος;» ρώτησε η Αγάπη. «Γιατί με βοήθησε η Χρόνος;»
Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με βαθιά σοφία της είπε:
«Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη».

«Η αγάπη αποτελείται από μία ψυχή που κατοικεί σε δύο σώματα»
Αριστοτέλης

«Στα όνειρα και την αγάπη τα πάντα είναι δυνατά»
Janos Arnay 

«Στην πραγματική αγάπη θέλεις το καλό του προσώπου. Στην ρομαντική αγάπη θέλεις το πρόσωπο»
Margaret Anderson 

«Κάθε λεπτό από την ώρα ενός ερωτευμένου, αξίζει όσο μία ολόκληρη καθημερινή ζωή»
Aphra Behn 

«Για να την δεις έπρεπε να την αγαπήσεις, να αγαπήσεις μόνο εκείνη και να την αγαπήσεις για πάντα»
Robert Burns 

«Σαν τη μουσική μέσα στα νερά, η αγάπη είναι μία γλυκιά φωνή που ακούω»
Λόρδος Βύρωνας

«Η αγάπη καταλαγιάζει πάνω στα μάτια, και φέρνει μία μαγευτική χάρη στην καρδιά»
Ευριπίδης

«Αγάπη είναι εκείνη η συνθήκη κατά την οποία η ευτυχία ενός άλλου προσώπου είναι ουσιαστική για τη δική σου»
Robert Heinlein 

«Τα καλύτερα και πιο όμορφα πράγματα στον κόσμο δεν μπορείς να τα δεις ή να τα αγγίξεις. Τα αισθάνεσαι μόνο με την καρδιά»
Helen Keller 

«Υπάρχει μόνο μία χαρά στη ζωή, να αγαπάς και να αγαπιέσαι»
George Sand 


Σάββατο, 8 Ιανουαρίου 2011

Sweet Disposition


A moment
A love
A dream aloud
A kiss
A cry 
Our rights
Our wrongs...
 Αυτό το τραγούδι μου επιβεβαιώνει πως η ζωή είναι μόνο στιγμές και η κάθε στιγμή έχει διαφορετικό χρώμα, συναίσθημα, σημασία...Και στο τέλος τι μένει? Οι στιγμές...
Θυμάσαι διάφορα κομμάτια από την ζωή σου...όπως στις ταινίες...κρίνεις από το τρέιλερ αν θα την δεις ή όχι! Συνήθως ξεκινούν χωρίς καμία σημασία και τελειώνουν αφήνοντας μια παράξενη γεύση, ένα συναίσθημα...
 Στιγμές λοιπόν...θυμάμαι το πρώτο μου φιλί και θέλω να γελάσω...θα ήθελα να το δώσω αλλιώς. Δεν έχει σημασία όμως τι "θα ήθελα" γιατί θα επιδιώξω να δώσω και άλλα πολλά φιλιά, που θα τα θυμάμαι με κλειστά τα μάτια και θα χαμογελάω...
 Θυμάμαι μια μέρα που είπα πως η ζωή είναι υπέροχη και πρέπει να την ζήσω έντονα...
μια μέρα που είπα πως δεν θα σταματήσω να γελάω, να ονειρεύομαι, να παίρνω αποφάσεις...

So stay there
Because I'll be coming over
and while our blood's still young
It's so young
It runs
And we won't stop until it's over...
 Αν έπρεπε να αφιερώσω κάπου αυτό το τραγούδι, δεν θα ήταν σε αγόρι, ούτε σε φιλικό πρόσωπο, γιατί οι άνθρωποι σε απογοητεύουν...Οπότε δεν θέλω όταν ακούω αυτό το τραγούδι να θυμάμαι την κατάληξη μου με τον "τάδε" ή την "τάδε"...
 Θα θυμάμαι αυτήν ακριβώς την περίοδο που διανύω...Με τα πάνω-κάτω της, με τις βλακείες, τις τρέλες, την όρεξη που έχω για να ζήσω...
Δεν θα σταματήσω, μέχρι να τελειώσει η ζωή μου...δεν θα σταματήσω να κάνω ότι κάνω τώρα!
  Αυτή η ανάρτηση είναι κάπως μπερδεμένη...Αλλά υγεία! Υγεία, υγεία, υγεία...αυτό ακούς ότι και να πεις. Μερικοί το λένε και δεν καταλαβαίνουν τι έχουν πει...Υγεία, δηλαδή να είσαι καλά και δεν πειράζει για ότι είπες τώρα. 
 Και τώρα που είπα υγεία, νιώθω ένα κόμπο στον λαιμό μου. Όχι υγιής είμαι, αλλά είμαι διχασμένη! Πολλές φορές, πιστεύουμε πως έχουμε πάρει μια λάθος απόφαση και ξεκινάμε να κάνουμε κάτι καινούργιο...πιστεύουμε πως έχουμε πάρει την σωστή απόφαση και βρισκόμαστε σε μια ζάλη, τα βλέπουμε όλα ρόδινα...Μήπως βρίσκομαι σε μια ζάλη τώρα?
 Just say Yes...αυτό το τραγούδι το άκουγα όταν πολεμούσα για αυτό που ήθελα...
ξεκίνησα από το 0 και έγινα κάτι...κάτι περισσότερο από όσο νόμιζα...
Δεν καταλαβαίνεται τι λέω τώρα...Λέω αυτό:
 "Θέλω να περάσω ιατρική ψυχολογία, γιατί πιστεύω, θα με κάνει χαρούμενη αυτό το επάγγελμα. Δεν έχω ένα μικρό προβληματάκι με τα θετικά μαθήματα, τα οποία δεν καταλαβαίνω...
Από την άλλη είναι μερικές στιγμές που θέλω να γίνω γιατρός, γιατί αυτό νιώθω μέσα μου και νομίζω πως αυτό θα με κάνει ευτυχισμένη και θα με γεμίζει...όμως 10 χρόνια σπουδών πάει πολύ ...και δεν θα μπορέσω να ζήσω την ζωή που ονειρεύομαι...δεν θέλω να περάσω την ζωή μου κλεισμένη σε ένα νοσοκομείο, δεν ξέρω τι με κρατάει εκεί...
 Είναι δύσκολο να αφήνουμε κάτι πίσω μας...πολύ δύσκολο...Το δωμάτιο μου ήταν γεμάτο με φωτογραφίες από το Grey's Anatomy...
Έβγαλα αρκετές...τις υπόλοιπες...δεν μπορώ να τις βγάλω, γιατί κάτι μέσα μου, μου λέει "Είσαι σίγουρη?"
  Ο Χ Ι...δεν είμαι σίγουρη...καθόλου σίγουρη. Πέρσυ τα κατάφερνα καλά...καταλάβαινα τα πάντα και ακόμα και εγώ και η ίδια απορούσα με τον εαυτό μου...Φέτος, απλά δεν ξέρω ποια είναι η σωστή απόφαση...Στα θετικά? Θα έχω πέσει...κάτω από την βάση...
  Σκέφτηκα λοιπόν πως αφού δεν το έχω, να το αφήσω...το μόνο που θέλω είναι χρόνο...πολύ χρόνο! Όχι βιαστικές αποφάσεις...
 Ο άλλος μου μισός εαυτός θέλει ταξίδια, παραλίες, ηλιόλουστες μέρες, θάλασσα, αγάπη, έρωτα, παιδιά, beach bar...
Hello? Ήρθε η ώρα να αποφασίσω...το δεύτερο. Γιατί? Αν το μετανιώσω? 
Γιατί ποτέ μα ΠΟΤΕ δεν είναι αργά για να κάνω στροφή 180 μοίρες και να διορθώσω τα λάθη μου.
 Οπότε τώρα ξεχνάω την ιατρική, τους ασθενείς, τους Fray-Snow Patrol-Coldplay που μου έδιναν δύναμη, το Grey's Anatomy, την Φυσική-Χημεία-Βιολογία-Μαθηματικά...
Βέβαια, ποτέ δεν ήμουν σταθερός χαρακτήρας και μπορεί αύριο το πρωί να πω πως θα το παλέψω και θα το προσπαθήσω...
 Προς το παρόν, με περιμένει μια διαφορετική ζωή! 


Τετάρτη, 5 Ιανουαρίου 2011

Art!

  Η τέχνη είναι μια κατάθεση ψυχής! Είναι χάρισμα να μπορεί να ζωγραφίζει καλά κανείς.
Γιατί μπορεί μόνο με μολύβι και χαρτί να δείξει πως ακριβώς αισθάνεται...να κάνει πραγματικότητα τις πιο τρελές φαντασιώσεις του! Είμαι ευγνώμων για ότι έχω, αλλά θα μου άρεσε να μπορώ να ζωγραφίσω καλά!
 Η τέχνη δεν είναι μόνο η ζωγραφική. Όμως σε αυτήν θα εστιάσω περισσότερο σήμερα.
Μπορεί κανείς, να κοιτάξει μόνο μια ζωγραφιά και αυτόματα μεταφέρετε σε ένα άλλο κόσμο...που τίποτα δεν είναι όπως πρέπει αλλά όπως θέλουμε εμείς.
Έχω πολύ φαντασία...μου αρέσει πάρα πολύ να ζω κάπου, με πολύ μαγεία και πολύ περιπέτεια. Δεν θα βαριόμουν ποτέ και η ζωή μου θα ήταν γεμάτη από ενδιαφέρον. Έτσι δεν γίνεται και στα παραμύθια?
Ναι, θα ήθελα πολύ να ζούσα μέσα σε ένα παραμύθι...
Η τέχνη εξελίσσετε! Για τον παππού μου τα graffiti απλά μολύνουν τους τοίχους και τους κάνουν να φαίνονται "βρόμικοι". Εγώ πιστεύω πως τα graffiti είναι αποτέλεσμα χαλαρής ζωής και εκφράζει πάρα πολλά συναισθήματα. Το παραπάνω είναι αριστούργημα. Είναι ένας άνθρωπος, μάλλον άπορος, που έχει βαρεθεί τα ίδια και τα ίδια, δηλαδή την ρουτίνα και προσπαθεί να κάνει κάτι διαφορετικό.
keep your coins, I WANT CHANGE! Δεν είναι τυχαίο που η πρώτη πρόταση είναι με μικρά γράμματα. Προτείνει μια λύση αλλά αυτό που θέλει το εκφράζει και δεν φοβάται να το πει!
Σατιρίζει τις σημερινές εποχές που όλοι ακολουθούν πιστά μια ρουτίνα...Λίγη αλλαγή, δεν κάνει κακό!
Ένα ζευγάρι δίνει ένα φιλί κάτω από μια ομπρέλα, ενώ βρέχει πολύ! Προσωπικά, δεν το έχω κάνει...αν και θα ήθελα πολύ. Για να γίνει αυτό, σημαίνει πως και οι δύο έχουν βρει το άλλο τους μισό και αισθάνεται πολλά ο ένας για τον άλλον...λίγο πολύ όλοι θέλουμε να το νιώσουμε αυτό και θα το νιώσουμε...ή τουλάχιστον αυτή την εντύπωση θα σχηματίσουμε!
Εδώ έχουμε δύο είδη τέχνης σε ένα, ζωγραφική και μουσική! Μια κοπέλα εξαρτάται αποκλειστικά από την μουσική...και η μουσική την κρατάει! Γιατί χωρίς αυτήν, δεν έχει νόημα ύπαρξης. Όπως και οι άνθρωποι. Χωρίς την μουσική δεν θα είχαν ελπίδα και θα διέθεταν λιγότερα συναισθήματα...και η μουσική με την σειρά της, απλά δεν θα είχε λόγο να υπάρχει.
Είναι πολύ έξυπνο! Όλα φαίνονται όμορφα και ο συνδυασμός αυτών των δύο τεχνών σε μία, κάνει την ζωγραφιά (illustration), πολύ ενδιαφέρουσα.
Τοπία! Πόσο πολύ λατρεύω τα τοπία...Στο συγκεκριμένο είναι ακόμα χειμώνας. Το χιόνι έχει στρώσει, τα δέντρα δεν έχουν φύλα και αν έχουν, είναι ελάχιστα...και ένα ποτάμι ρέει γαλήνιο. Δίνει την εντύπωση πως έχει μείνει ακίνητο, στάσιμο και αναπαύεται, περιμένοντας το καλοκαίρι για να συνεχίσει...όμως δεν είναι έτσι. Στο βάθος φαίνεται ο ήλιος, ο οποίος συμβολίζει την ελπίδα και την αναπόφευκτη αλλαγή...όπως και στην πραγματική ζωή! Μα η τέχνη είναι κομμάτι της ζωής μας.
 Sureal art. Μήπως εδώ ο δημιουργός προσπαθεί να μας περάσει κάποια πολύ καλά και όμορφα υποσυνείδητα μηνύματα? Βάζει έναν εξωγήινο ή κάποιο φανταστικό πλασματάκι να είναι καλό και ειρηνικό, με όρεξη για ζωή. Διαβάζει ένα παραμύθι σε ένα μαύρο κοριτσάκι...οι περισσότεροι θα έκαναν το κοριτσάκι λευκό, όμως αυτή η πράξη, δείχνει πως όλοι είμαστε άνθρωποι και δεν θα πρέπει να γίνονται διακρίσεις για κανένα απολύτως λόγο. Όλοι θα πρέπει να έχουμε ίσα δικαιώματα στην ζωή.
Watercolor art. Λατρεύω τον συνδυασμό γαλάζιου, άσπρου και γκρι που κάνει εδώ ο δημιουργός.
Μια κοπέλα, κοιμάται και ονειρεύεται κάτι όμορφο, την χαροποιεί...και αυτό φαίνεται από το πρόσωπό της. Ίσως να ονειρεύεται το φτερό πίσω της...ίσως και το φτερό να είναι ο προστάτης της...
Αυτό δεν το γνωρίζω. Το μόνο που μπορώ να πω με σιγουριά, είναι πως μου αρέσει!

Τέχνη υπάρχει παντού. Ακόμα και σε αυτά που ζωγραφίζουμε πάνω στο θρανίο όταν το μάθημα είναι βαρετό...χωρίς την τέχνη, ο πολιτισμός και η κουλτούρα όλων των λαών θα ήταν πολύ πίσω...!

Τρίτη, 4 Ιανουαρίου 2011

What a wonderful world!

 
Ο κόσμος τελικά δεν είναι τόσο μικρός, όσο νομίζουμε! Ο κόσμος είναι τεράστιος, απέραντος...απίστευτα μεγάλος! Μας περιμένει...τον καθένα μας, ξεχωριστά.
Υπάρχουν, πάρα μα πάρα πολλά μέρη. Η Χαβάη, η Νέα Υόρκη, η Ιταλία, η Αυστραλία, η Ινδία, το Παρίσι...μπορώ μέχρι αύριο το πρωί να απαριθμώ πόλεις. Μας περιμένουν να τις γνωρίσουμε και να μας γνωρίσουν...και όχι όταν πάρουμε σύνταξη ή όταν τακτοποιήσουμε μερικές υποθέσεις....
  Μας περιμένει ακόμα ο έρωτας, η αγάπη, η γαλήνη, η σταθερότητα, η ηρεμία, η ευτυχία...όπως και η απογοήτευση, οι πίκρες, οι στενοχώριες, το άγχος...
  Μας περιμένει μια ολόκληρη ζωή...Έχουμε δύο επιλογές: περνάμε όσο πιο καλά μπορούμε, ζούμε την κάθε στιγμή ξεχωριστά, σαν να είναι η τελευταία. Γιατί η κάθε στιγμή είναι μοναδική και δεν πρόκειται να την ξαναζήσουμε ποτέ ξανά...περνάει και χάνετε!
Ή ακολουθούμε τα πρότυπα της κοινωνίας, καταπιεζόμαστε και τελικά μπαίνουμε σε ένα καλούπι που λέγετε "γιατρός, δικηγόρος, αρχιτέκτονας, καθηγητής, διευθυντής" και νομίζουμε πως είμαστε ευτυχισμένοι και πως βρήκαμε το νόημα της ζωής μας!
  Στην συνέχεια κάνουμε οικογένεια, παιδιά, σκυλιά...αρχίζουν οι υποχρεώσεις....Τότε περιμένουμε να μεγαλώσουν τα παιδιά μας, να πάρουμε μια προαγωγή, να πάρουμε σύνταξη και τελικά...δεν έχουμε κάνει τίποτα απολύτως! Τι περιμένουμε? Την δεύτερη ζωή μας?
   Έχεις ποτέ χορέψει στην βροχή? Έχεις ποτέ προσπαθήσει να μετρήσεις τα αστέρια? Έχεις κάνει ποτέ πικ νικ με την παρέα σου? Έχεις κολυμπήσει ποτέ χειμώνα σε θάλασσα?
Έχεις διαλογιστεί? Έκανες ποτέ κάτι πολύ τρελό? Κάτι που θα θυμάσαι για όλη σου την ζωή?
  Αφήσαμε την ζωή μας, επίτηδες...Μας ξέφυγε μέσα από τα χέρια. Τι κάνουμε όλη μέρα, κάθε μέρα?
Σχολείο, σπίτι, διάβασμα, ίντερνετ, φροντιστήριο, διάβασμα, ύπνος. Και αν προλάβουμε να πάμε και καμία βόλτα, χαιρόμαστε πάρα πολύ! Τρέχουμε πλάι στον χρόνο, δεν ξέρουμε πως να τον χειριστούμε! Τον αναγκάζουμε και αυτόν να τρέξει...
  Προσπαθούμε να πάρουμε καλούς βαθμούς...είμαστε αγχωμένοι και στεναχωρημένοι καθημερινά, για να χαρούμε 2 μέρες όλο τον χρόνο (την μέρα που θα πάρουμε τους βαθμούς). Δεν απολαμβάνουμε την ζωή μας...Μας λένε "η γνώση...". Μορφωμένος και σοφός, μπορεί να γίνει αυτός που έχει ζήσει έντονα την ζωή του και όχι αυτός που ξέρει δέκα τύπους στην φυσική!
  Αυτά τα Χριστούγεννα, κατάλαβα πως δεν έχω γνωρίσει την ευτυχία...έντονα! Ούτε την δυστυχία.
Δεν έχω κάνει τίποτα...και αν αύριο πάθω κάτι και σταματήσει η ζωή μου? Τι θα έχω κάνει? Τίποτα!
  Μερικά νερόβραστα πράγματα μόνο...και η ζωή μου? Νερόβραστη και αυτή...
Όμως πήρα πολλές, πάρα μα πάρα πολλές αποφάσεις, λίγο πριν αλλάξει ο χρόνος. Όσο ήμουν μακριά από το σχολείο, έκανα πολλά και δεν θα τα ξεχάσω. Άλλαξα!
  Δεν σκεφτόμουν μόνο, πόσο θα βγάλω στο τρίμηνο. Δεν με νοιάζει! Αν δεν σπουδάσω, θα πάω στην Χαβάη και θα ανοίξω beach bar με κουβανέζικη μουσική, θα σερβίρω Mai Tai και Sex on the Beach,
θα κάνω βραδιές καραόκε και θα κολυμπάω συνέχεια! Τον χειμώνα θα χορεύω σε παραστάσεις ή θα ταξιδεύω! Και αν αλλάξω γνώμη...ΠΟΤΕ δεν είναι αργά για να κάνω στροφή 180 μοιρών!
  Επίσης θα ταξιδέψω πολύ, θα γνωρίσω τον αληθινό έρωτα και όχι τον έρωτα που σε απογοητεύει και σε κατατρώει σαν σαράκι. Θα παντρευτώ σε παραλία, το ηλιοβασίλεμα...εγώ, αυτός και 2 φίλοι. Ούτε συγγενείς, ούτε τίποτα. Θα πάω ταξίδι του μέλιτος σε ένα εξωτικό νησί ή σε κάποιο ερημικό.
  Θα περάσω όσο πιο καλά μπορώ, θα ζήσω ένα αιώνιο καλοκαίρι και δεν θα γεράσω ποτέ!
Τώρα συνειδητοποιώ πόσο πολύ άλλαξα! Τώρα που τα γράφω...
Η ζωή είναι μικρή...η ζωή είναι σαν πάρτυ! Ή θα περάσεις καλά ή θα βαρεθείς επειδή δεν έκανες τίποτα!
 Πλέον ο κόσμος δεν έχει δίψα για ζωή, δεν προσπαθεί για να είναι καλά και ευτυχισμένος.
Υπάρχουν τόσα πράγματα που μας περιμένουν εκεί έξω...
πράγματα που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ! Ότι και να γίνει...
Ανεπανάληπτα ραντεβού, στα πιο τρελά μέρη...
ηλιόλουστες μέρες...μακριά από τον υπολογιστή. ΕΞΩ στον πραγματικό κόσμο, να ζούμε την ζωή μας και να απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή ξεχωριστά!
Φωτογραφίες τρελές, που κανένας άλλος δεν έχει βγάλει...μόνο εσύ!
Μοναδικές βουτιές
Μέρες ανεξήγητης χαράς
ηλιοβασιλέματα που κανένας άλλος δεν έχει δει
Τοπία μοναδικά...που σου κόβουν την ανάσα
Μέρες που δεν θα κρυφτείς από την βροχή!
Και όταν πέσεις, να ξέρεις πως μπορείς και στο χέρι σου είναι να ξανασηκωθείς...έχεις άπειρες ευκαιρίες...
ευκαιρίες...που η φαντασία σου δεν τις χωράει!

Ακόμα κάθεσαι μπροστά από τον υπολογιστή? Η ζωή σου σε περιμένει...πήγαινε ΤΩΡΑ να την ζήσεις, όχι σε λίγο!

Κυριακή, 2 Ιανουαρίου 2011

Μια φορά και έναν καιρό...

 Έχει ποτέ κανείς μας αναρωτηθεί πως θα ήταν η ζωή μας αν ζούσαμε σε παραμύθι? Με μάγισσες, νεράιδες, ξωτικά και γοργόνες? Σίγουρα θα υπήρχε η περιπέτεια και η σκληρή δουλειά! Φαίνεται πως κάποιοι προσπάθησαν να ζήσουν για λίγα λεπτά μέσα σε ένα παραμύθι, σε ένα άλλο κόσμο, σε μια άλλη διάσταση ίσως και σε ένα άλλο σύμπαν!
Και όπως φαίνεται...τα κατάφεραν!
 
Θυμίζει...Μάγο του Οζ! Η Ντόροθι που μόλις έχει φτάσει σε μία χώρα μαγική συναντά το σκιάχτρο και η περιπέτειά τους ξεκινά εδώ!
Με γεύση από την ωραία κοιμωμένη! Δεν το ξέρει μα μια μάγισσα της έριξε κατάρα να κοιμηθεί για εκατό χρόνια...και μαζί της, όλος ο κόσμος μέχρι να έρθει ο πρίγκιπας και να λύσει τα μάγια!
Η Σταχτοπούτα! Πόσο όμορφη είναι...μπορώ να διακρίνω το γοβάκι της στο βάθος...
Τελικά θα προλάβει να γυρίσει? Ναι...αλλά Σσσσσ! Μην της το πείτε!
-Καθρέπτη, καθρεφτάκι μου? Ποια είναι η πιο όμορφη γυναίκα στον κόσμο?
-Συγγνώμη Βασίλισσα μου, αλλά είναι η Χιονάτη...
Θα έδινα τα πάντα για να γίνω γοργόνα για λίγο...σαν την Άριελ...
Κόκκινα μακριά μαλλιά και κάτασπρο δέρμα! Τόσο όμορφη...Ζει με τον Πατέρα την τον Ποσειδώνα κάτω από την θάλασσα, σε μια γοργονο-πόλη! Μαγεία είναι η λέξη που μπορεί να περιγράψει αυτό το παραμύθι! 

Τζίνι? Αγαπητό μου Τζίνι...σε παρακαλώ πραγματοποίησε τις επιθυμίες μου!
Η τοσοδούλα...είναι μια σταλίτσα, σαν το μικρό μας δαχτυλάκι...
Γρήγορα, γρήγορα να προλάβουμε! Η Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων! Το αγαπημένο μου παραμύθι...Μακάρι όλες οι χώρες στον κόσμο να ήταν σαν και αυτήν που πήγε η Αλίκη...
Με γάτους που μιλάνε, τραπουλόχαρτα-στρατιώτες, βασίλισσες με μεγάλο κεφάλι και λαγούς που τρέχουν με ένα ρολόι στο χέρι! 

Και μετά? Και μετά?...Μετά ζήσανε αυτοί καλά, και εμείς καλύτερα!

Ευχές για το 2011!


 Πέρασε και το 2010! Δεν ξέρω αν πρέπει να λυπάμαι ή να χαίρομαι...το 2010 δεν ήταν καλή χρονιά για εμένα! Ήταν μια μονότονη και βαρετή χρονιά...όχι δεν θυμάμαι τίποτα συγκλονιστικό...τίποτα φοβερό που θα μου μείνει αξέχαστο...
 Ελπίζω το 2011 να δώσει πολλά...θέλω το 2011 να δω...καλούς βαθμούς (που δεν θα τους δω, γιατί δεν διαβάζω και πολύ)...αλλά είναι κάτι που λίγο-πολύ όλες θέλουμε!
Θέλω να παραμείνουν τα πράγματα στην παρέα μου έτσι όπως ακριβώς είναι!
Θέλω να κάνω μια σοβαρή σχέση και όχι πολλές του ενός μήνα!
Θέλω να κάνω νέες γνωριμίες!
Θέλω να βγω πολύ!
Θέλω να περάσω όσο πιο τέλεια μπορώ...
 Δεν ξέρω αν τα καταφέρω...δεν είναι δύσκολο...όμως, δεν είναι και εύκολο!
Η αλήθεια είναι πως η πρωτοχρονιά ήταν λίγο...αποτυχία! Έκατσα μέσα και άλλαξα τον χρόνο βλέποντας τον Σάκη να μετράει αντίστροφα και αυτό ήταν όλο...Κανονικά έπρεπε να είχα βγει με την παρέα μου...
να χορεύουμε, να πίνουμε σφηνάκια, να περνάμε τέλεια...
 Δεν βαριέσαι...Που θα πάει? Δεν θα έρθει και εκείνη η στιγμή...θα έρθει! Αν και ποτέ δεν πρέπει να μιλάμε στα σίγουρα! Δίκιο έχουν όσοι λένε "ζήσε το ΤΩΡΑ"...Αύριο μπορεί να με πατήσει νταλίκα, να με χτυπήσει κεραυνός...ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να σου τύχει...για  αυτό πρέπει να ζεις την κάθε στιγμή σαν να είναι η τελευταία! Όμως, πως να γίνει αυτό όταν έχεις 2 γονείς να σου λένε όχι στο ένα και μη στο άλλο?
 Τέλος πάντων, υγεία αυτό είναι το πιο σημαντικό...βέβαια μπορεί κάποιος να έχει υγεία και να είναι δυστυχισμένος ενώ ο άλλος που δεν έχει να είναι ευτυχισμένος! Οπότε το πιο σημαντικό δεν είναι η υγεία αλλά η ευτυχία!
 Αν έπρεπε να δώσω ευχή, θα ήταν η εξής:
"Ευτυχία, υγεία, επιτυχίες! Τα παιδιά που δίνουν πανελλήνιες να περάσουν εκεί που θέλουν, όσοι επιθυμούν κάτι, να το αποκτήσουν και να μην ξανασυμβεί τίποτα κακό σε κανένα"
Καλή χρονιά!