Τρίτη, 17 Αυγούστου 2010

Forever Dreamers



  Πρώτη ανάρτηση! Έφτιαξα επιτέλους αυτό το blog! Η αλήθεια είναι πως είχα άλλο ένα blog που το χρησιμοποιούσα τις δύσκολες εκείνες νύχτες που πάλευα με τον εγωισμό μου και αυτός αλύπητα με χτυπούσε χωρίς να έχει πρόθεση να με αποχαιρετήσει και να εξαφανιστεί! Δεν ήθελα λοιπόν να θυμάμαι.
Τις φοβάμαι τις αναμνήσεις, με πονάνε. Ίσως είμαι αδύναμη, ίσως και όχι.
  Σε λίγο καιρό αυτό το blog θα γεμίσει συναισθήματα, αντιλήψεις, όνειρα και αναμνήσεις! Όσο και αν δεν το θέλω, δεν μπορώ να διαγράψω το παρελθόν μου.
Είναι τόσα που δεν θέλω να ξεχάσω...γιατί χάρη σε αυτά είμαι εδώ τώρα, χάρη σε αυτά υπάρχω, γελάω, κλαίω, πονάω, θυμάμαι, δακρύζω, αγαπάω, μισώ, ερωτεύομαι, ονειρεύομαι...Ονειρεύομαι!
  Κάθε βράδυ κλείνω τα μάτια μου και οι εικόνες παρελάσουν μπροστά μου, κάνοντας με να ξεχάσω καθετί που με πληγώνει. Όνειρα που νομίζουμε πως δεν θα εκπληρωθούν ποτέ και τα κρύβουμε καλά μέσα μας! Τα φυλάμε και παύουμε να ελπίζουμε για αυτά. Και όλα αυτά, γιατί?
  Γιατί φοβόμαστε και πάμε στα σίγουρα νομίζοντας πως θα ευτυχίσουμε.
Τα όνειρα αυτά εξαφανίζονται από το πρόσωπο της γης και το μόνο που μας αφήνουν είναι μια γεύση αλμύρας. Αλμύρας...γιατί αισθανόμαστε για μια ζωή ότι κάτι ξεχάσαμε, όμως τι?
  Τα όνειρα που κάναμε μικροί, ξεχάσαμε! Τα όνειρα με τα οποία ξυπνούσαμε, κοιμόμασταν, ελπίζαμε και μεγαλώσαμε.
Μη φοβάσαι να κυνηγήσεις το όνειρό σου! Ό,τι και αν είναι αυτό, γιατί αν το θέλεις πραγματικά, θα το καταφέρεις. Ακόμα και το πιο τρελό όνειρο, μπορείς να το φτάσεις αλλά πρέπει να παλέψεις, να κουραστείς, να ιδρώσεις, να απελπιστείς...
Και όταν το βλέπεις και το πλησιάζεις, όταν απλώνεις το χέρι και ναι το αγγίζεις, τότε θα είσαι ευτυχισμένος. Dreams come true!
  Η ζωή έρχεται μια φορά και είναι σύντομη, μην την σπαταλάς...Ζήσε όπως θέλεις και όχι όπως πρέπει!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου